Mindomo

I dag bestemte eg meg for å gi Mindomo ein sjanse. Som ei øving for meg sjøl pusla eg litt med ei oversikt over fordelar og ulemper ved bruk av tankekart på PC versus Papir. Det vart etterkvart sjåande slik ut. 

Dette er ikkje eit omfattande tankekart og det var kun for å teste funksjonaliteten.

I etterkant er eg ikkje kjempeimponert. Grensesnittet er rimelig enkelt, men det er uråd å få det enklare enn å plukke opp ein blyant og teikne på eit papir. Eg fann rimelig raskt ut korleis det fungerte, men det hadde gått raskare med papir og blyant.

Det vi skal sjå etter i DKL er meirverdi. For klasseromsbruk er eg skeptisk. Bruken av tankekart i klasserom handlar etter mi erfaring mindre om organisering av data og meir om brainstorming. Dersom ein skal brainstorme er det mykje meir effektivt å la elevane bruke papir og blyant. Både fordi ein slepp å forflytte seg til eit datarom og fordi ein slepp noko problem med grensesnittet. PCar kan lett slå seg vrange, eller ein skjønnar ikkje/gløymer korleis ein gjer ein ting...og då går heile den kreative prosessen i stå og hensikta er borte.

Det digitale tankekart er mykje betre på er behandling av informasjon som tek meir enn ei A4-side, og lagring/deling av denne. Størrelsen på arka/dokumenta er meir eller mindre ubegrensa, og det blir svært ryddig også i store tankekart noko som sjelden er tilfelle på papiret. 

Eg føler likevel at nytta av digitale tankekart i skulen er begrensa. Det er sjeldan ein får bruk for å lage tankekart som er større enn ei A4 side, og det er også meir tungvint å kome seg til/slå på/bruke ein PC enn det er å ta fram blyant og papir. 

Om skulen på eit tidspunkt blir heildigital og elevane sit bak pcen til ei kvar tid vil digitale tankekart utkonkurrere sine papirsøskenbarn ganske umiddelbart, men før den tid trur eg det er best for elevane å bruke verktya dei har for handa. 

Bridge Builder

I dag har eg testa dataspelet Bridge Builder. 

Mi bru endte opp med å koste sovidt i overkant av 10 000. Budsjettet var på 15 000, og eg var i så måte godt innafor ramma, i motsetning til det meste av offentleg bygg...Bilete av ferdig bru, budsjett og test finn du her.

Eg er interessert i spel som medium, og var veldig spent på kva ein "pedagogisk" spel-session kunne gi meg. Det var difor med stor iver eg sette meg ned for å teste dette spelet.

Undervegs prøvde eg å gjere meg tankar om kva dette kunne brukast til, og kva eg kunne lære av dette. Spelet var veldig enkelt å sette seg inn i og bruke, dette er eit pluss for elevar og ikkje minst lærarar. No spelte eg tutorialane og ferdig nivå 3. Nivå 1 og 2 var ekstremt lette og dei løyste eg ved å lage same type bru som i tutorial 1. På nivå 3 fungerte ikkje dette, og eg måtte ta i bruk stålkonstruksjon. Etter eg hadde gjort dette fungerte det fint. Eg prøvde so å få brua billegare og enda opp med å bytte ut stål"botnen" eller vegen på brua med jarn. Dette senka kostnadane men brua var framleis trygg.

I etterkant sit eg igjen med blanda kjensler. Kan dette brukast i undervisning? Sikkert. Vil det gi meirverdi? Usikker. Ein kan t.d. få elevar til å undrast over kvifor det fungerar med stålkonstruksjon kontra jarn. Personleg kom eg fram til at dette har med metallets eigenskapar å gjere. Vekt, porøsitet og styrke er faktorar som spelar inn. Dette kan eg kome fram til sidan eg veit kva forskjellen på stål og jarn er. Mange elevar har kanskje ikkje denne kunnskapen, og då kan det være verre å tenkje seg dit. Dersom ein er dreven i fysikk kan ein kanskje rekne på vinklar og bruk av material, men dette fell nok utanfor dei fleste aktuelle samanhengar. 

Vidare fann eg ut at jarn var billegare enn stål. Sidan matematikken skjer automatisk slepp elevane å rekne so mykje, og matematikk er difor ikkje den best innfallsvinkelen. Det som slo meg var at ein kan ta opp ein diskusjon rundt pengebruk i samfunnet. Kor utrygg kan ein rettferdigjere at brua skal være med tanke på pengar? Er dette problemstillingar som fins i samfunnet? Blir kostnadar kutta som kan føre til utrygge vegar, bruer e.l.? Korleis vurderar ein moralen opp mot samfunnets lommebok?

Alt i alt sit eg igjen utan å være spesielt imponert. Sidan eg er godt kjend med spelmediumet kan eg uttale meg med ei viss tyngde. Eg kan seie so masse som at ein heilt klart kan lære noko av spel. Faktisk kan ein lære noko av alle spel. Dette vil dog ikkje seie at alle spel er egna for klasseromet. Spel er laga med ei spesiell hensikt for auget. Underholde på forskjellige måtar, eller lære deg noko (pedagogiske spel). Dette vil også seie at læringspotensialet deira er relativt begrensa. Eg trur det absolutt er rom for spel i klasseromet, og dersom elevane har det kjekt lærer dei meir. Samtidig er det avgjerande å sjå etter den etterkvart so berømte meirverdien. Dersom den ikkje kan finnast bør en la spelet stå på hylla.